๐ ถ้าแม้นคน ไร้ธรรม ประจำจิต

มีค่าเทียบ เท่าสัตว์ ในปฐพี

ดวงชีวิต ย่อมจัก หมดศักดิ์ศรี

ชีวิตนี้ ไร้ค่า น่าเสียดาย ฯ

๐ เป็นมนุษย์ เป็นได้ เพราะใจสูง

ถ้าใจต่ำ เป็นได้ แต่เพียงคน

๐ ใจสะอาด ใจสว่าง ใจสงบ

เพราะทำถูก พูดถูก ทุกเวลา

๐ ใจสกปรก มืดมัว และร้อนเร่า

เพราะพูดผิด ทำผิด จิตประวิง

๐ คิดดูเถิด ถ้าใคร ไม่อยากตก

ให้ใจสูง เสียได้ ก่อนตัวตาย

เหมือนหนึ่งยูง มีดี ที่แววขน

ย่อมเสียที ที่ตน ได้เกิดมา

ถ้ามีครบ ควรเรียก มนุสสา

เปรมปรีดา คืนวัน สุขสันต์จริง

ใครมีเข้า ควรเรียก ว่าผีสิง

แต่ในสิ่ง นำตัว กลั้วอบาย

จงรีบยก ใจตน รีบขวนขวาย

ก็สมหมาย ที่เกิดมา; อย่าเชือน เอย ฯ

๐ กตัญญู รู้คุณท่าน สำคัญนัก

ตอบแทนท่าน ให้งาม ตามสมควร

๐ โอ้ ผู้ใด ใครเล่า จะเท่าแม่

ลูกนึกเทียบ เปรียบสิ่งใด ไม่ได้จริง

๐ ด้วยชนก ชนนี มีพระเดช

อุ้มอุทร ป้อนข้าว เป็นเท่าไร

ถ้าเราดี มีจิตคิด อุปถัมภ์

จะปรากฏ ยศยิ่ง สิ่งทั้งปวง

๐ เมื่อแก่เฒ่า หมายเจ้า เฝ้ารับใช้

เมื่อยามถึง วันตาย วายชีวา

๐ ไม้เท้าของคนเฒ่า

๐ แม่หวังเพียงลูกน้อย

แม่หวังเพื่อลูกมี

แม่หวังลูกสุขี

ลูกแม่จดจำไว้

นี้เป็นหลัก คนดี มีครบถ้วน

คนดีล้วน ใจมั่น กตัญญู ฯ

พระคุณแน่ เหนือใคร ไปทุกสิ่ง

ช่างใหญ่ยิ่ง ยากแสน จะแทนคุณ ฯ

( พระธรรมโกศาจารย์ )

ได้ปกเกศ เกศา มาจนใหญ่

หมายจะได้ พึ่งพา ธิดาดวง

กุศลล้ำ เลิศเท่า ภูเขาหลวง

กว่าจะล่วง ลุถึง ซึ่งนิพพาน ฯ

( สุนทรภู่ )

เมื่อยามไข้ หมายเจ้า เฝ้ารักษา

หวังลูกช่วยปิดตาเมื่อสิ้นใจ ฯ

( ร. ๖ )

ดีกว่าลูกเต้าอกตัญญู ฯ

( พระเทพกวี )

ทำดี

ทรัพย์ไว้

เพราะก่อ กุศลนา

อย่าให้ผิดหวัง ฯ